Over Sam
Wil je weten hoe Sam en Sammie bij ZorgSaam terecht zijn gekomen? Lees dan het verhaal hieronder.
De storm
Het was een stormachtige herfstdag..
De ambulance van ZorgSaam reed bij Breskens over de promenade. Door de storm waren er veel hoge golven op de Westerschelde. Het was indrukwekkend om te zien. Ambulancechauffeur Henk reed wat langzamer om even te genieten van het natuurgeweld. Ineens zag hij iets liggen op het strand. Hij wees er naar en vroeg aan ambulanceverpleegkundige Albert “Zie je dat daar op het strand? Het lijkt wel een zeehondje.”
Bang
“Ja” zei Albert“ Je hebt gelijk..
..We moeten maar even gaan kijken wat er aan de hand is.” De ambulance werd aan de kant gezet en Henk en Albert stapten uit. Tegen de wind gebogen liepen ze het strand op. En inderdaad, daar lag een zeehond. Hulpeloos op het strand keek het dier hen met grote bange ogen aan. Toen Albert zich over de zeehond boog om te kijken of deze gewond was, zag hij dat een zeehondenbaby zich tegen het lijf van zijn moeder drukte. “Het zijn er zelfs twee” riep hij tegen zijn collega. “Die kunnen we niet terug het water in gooien, want ze zijn helemaal verzwakt. Ze zullen eerst moeten aansterken”.
In de ambulance
Mee naar het ziekenhuis
De ambulancemensen keken elkaar eens aan en ze beslisten: “Okee, we nemen ze mee naar het ziekenhuis”. De zeehondjes werden op de brancard geladen en ze gingen mee in de ambulance naar De Honte.
In het ziekenhuis
De verplegers keken wel een beetje vreemd op..
..van deze bijzondere patiënten. Maar iemand die hulp nodig heeft, die laat je niet in de steek. De zeehondjes waren zo lief, dat ze in het ziekenhuis op krachten mochten komen. Ze werden een paar dagen lekker verwend. Ze kregen zelfs een naam. Mamma zeehond werd Sam genoemd en haar baby’tje Sammie.
De Honte
Naar hun zin
Sam en Sammie voelden zich prima thuis in De Honte. Dat kwam natuurlijk ook wel een beetje door de naam. De Honte is de oude naam voor de Westerschelde. Ze hadden het erg naar hun zin en wilden eigenlijk best in het ziekenhuis blijven. Maar liever wilden ze toch terug naar de zee, lekker zwemmen met hun vriendjes.
Terug
Terug naar de Westerschelde
Toen het weer wat mooier werd, brachten Henk en Albert de zeehonden Sam en Sammie naar de Westerschelde.
Henk en Albert moesten plechtig beloven dat zij af en toe terug zouden komen naar deze plek om hen op te halen voor een ritje in de ambulance en voor een bezoekje aan De Honte. Daarna zwommen Sam en Sammie vrolijk weg.
Als je vanaf de zeedijk van Breskens naar de zandplaat kijkt, dan zie je Sam en Sammie daar vaak liggen. Als je zwaait, zul je zien dat ze terugzwaaien…
Bij de ambulance en in het ziekenhuis misten ze Sam en Sammie heel erg. Het waren zulke lieve en vrolijke zeehondjes. Natuurlijk snapten ze wel dat ze terug wilden naar de Westerschelde. Om altijd een herinnering te hebben aan onze vriendjes, is Sam onze mascotte geworden, de ZorgSAaM mascotte…